Без рубрики, Հայոց լեզու 10, Գրականություն 10

Սիրո և արկածի տղաքը

Արևմտահայերենից արևելահայերեն․ լեզվական փոխադրություն

Վազգեն Շուշանյանի «Սիրո և արկածի տղաքը» վեպի 1, 2 գլուխներտը փոխադրել արևելահայերեն (9-րդ էջից)։

Ուրի՜շ, ուրիշ էր կյանքը, երբ ես անբան էի…

Հիմա, երբ բոլորի պես ես էլ ստիպված եմ լուրջ ու խոհուն երիտասարդ դառնալ, երբ ապագան իմ ուսերին էլ է ճնշում ու սպառում ուրախությունս, երբ օրերս գետնին են ընկնում աշնանահար տերևների պես, երբ այլևս գիտեմ կյանքի լավն ու վատը, օրը՝ ցեխոտ ու տրտմաբեկ, գիշերը՝ խուլ ու ցավատանջ,  քաղաքները՝ գեղեցիկ փողոցներով, երբ ճանաչում եմ, ափսո՜ս, ամեն հաճույք տգեղ ու զզվելի մերկության մեջ, երբ ա՛լ դադարել եմ զգայական ու սիրուն պատանի լինելուց ու չեմ կարողանում նայել աղջիկների աղաչող ու խռովված աչքերին, երբ ա՛լ լիրբ եմ բոլորի պես, լի՛րբ,լի՛րբ, — հիշում եմ անցյալը պայծառ ու լուսաշող և գլուխս թաղած բարձիս մեջ՝ փոքրիկ ու հպարտ տղայի պես, որի սիրտը լցվել է, բայց որ չի ուզում արտասվել:

Ի՜նչ լավ, ի՜նչ լավ էր անցյալը…

Հիշում եմ դառնությամբ ամեն կորսված օր, աչքերս՝ խոնավ, շուրթերս՝ գունատ ու մազերս՝ խառնիխուռն, հենվում եմ կորսված երջանկությանը: Սիրտս ցավում է: Խփում է ամուր՝ նոր վիրավորված անասունի սրտի պես տաք կրծքիս տակ:

Սա պատահում է ինձ հետ ընդհանրապես, երբ անձրևում է առատ ու բարի կաթիլներով իմ բնակված տան կանաչախիտ ու անուշ պարտեզի վրա: Սենյակս նետված է ծառերի մեջ կորած ամառանոցի խորքում: Դռանս առջև վարդենին մագլցում է պատուհանիցս վեր, իսկ հասմիկը մյուս կողմից ճյուղերով բարձրանում է վերին հարկ: Քիչ այն կողմ պատատուկն իր ոստերն է նետում քարե բնի սրտի մեջ իսկ: Երբ անձրևում է, դուռը բացում եմ ու ընկղմվում կիսախարխուլ ու աղքատիկ բազմոցիս մեջ: Ծխամորճս լցնում եմ բնազդաբար ու ծուխն անհագորեն ներս եմ քաշում, ինչպես այն ժամանակ, երբ փողոցի շիլ անբան էի:

Սիրտս ուռչում է, ու շուրթերս շարժվում են ինքնին: Մոլորվում եմ ակնոցներիս հետևից՝ չարտասվելու համար, ու մեծ ճիգով՝ կասկածելի վայրերում սովորած սիրո տխուր եղանակ եմ հիշում ու հետզհետե չարանում աշխարհի դեմ, որ բոլորիս կեղտոտում է:

Չէ՞ որ ծնվում ենք թարմ ու փափուկ, պայծառ ու անուշ աչուկներով, ինչպես ծաղիկը բուսնում է բաց ու բարեբեր հողի խորքում: Մեր շուրթերը մաքուր են, ու մեր թաթիկներն՝ անմեղ: Մեզ ծնողները գուրգուրում են՝ այն, ինչ իրենք կորցրել են, ավա՜ղ, մեր անբծությունն ու շնորհը: Բայց օրերը թավալվում են, ու հասակ ենք առնում ուրախության ու շռայլության, թե չքավորության մեջ,հարուստի ապրանքի, թե խարխուլ խրճիթի սև երդիկի տակ, մեկ է, աշխարհը մեզ կեղտոտում է, ու դառնում ենք անասուն՝ բոլորի պես, գարշ մագիլներով, պատրաստ առաջին իսկ առիթով իրար պատառոտելու:

Ու հիշում եմ… ծխախոտիս գորշ ու ոլորուն ծխի միջից ի՜նչքան սիրելի, անուշ ու սիրուն դեմքեր… Անձրևը հաճախ թրջում էր թշերս, մեր պարտեզի տանձենիները չարչարվում էին տեղատարափի տակ: Ջրիկ դեռ ժամ առ ժամ հասունանում էին, արևի ջերմության մեջ սիրուն, խոշոր ու հյութեղ այս տանձերը… Ի՜նչ առատաձեռն ու գուրգուրալից է բնությունը: Ընկղմվե՜ս նրա խորքն ու անհետանա՜ս: Գլուխդ առած գնա՜ս անծանոթ ու լայն ճանապարհներով, մոռանա՜ս մարդկանց փառքերն ու հարստությունները,  ուրախություններն ու ցավերը… Վերադառնա՜ս քո անցյալին,դառնա՜ս նորից անբան, որ չգիտի, թե այսօր որտեղ է գիշերելու…

Այո՜, ի՜նչ հետաքրքիր կլինի, հագնե՜մ բանվորական շապիկ, կապույտ տաբատ, թողնե՜մ այս չար ու շնական գրքերը սեղանի վրա, նամակների այս դեզը, բոլոր այս խելոք ու հին երգերը, դառնա՜մ նորից անբան…

Ընկերներս ու ծանոթներս կարծում են, թե եկ միշտ այսպես լուրջ ու կոճկված, ցուրտ դեմքով ու լռակյաց երիտասարդ եմ եղել, բոլորի պես՝ ակնոցներս աչքերիս, կյանքից հոգնած ու խորամանկ ժպիտ՝ քթիս տակ, դառնության գիծ՝ բերանիս անկյուններում, դատարկ իրերով լի ուսանողական պայուսակ՝ թևիս տակ, ծխամորճը շուրթերիս հաճախ մարած, մեծ քաղաքի ծառուղիներում, ու չար,ու չար, թերի ու շնական կծկումով…

Երբ նստում ենք ուշ գիշերին ընկերներով, կաֆեի մի անկյունում ու շատախոսում մեր օրերի մասին, մեր ժամերի, մեր սիրածների, իմ բաժինն է դառնության խիստ ու կծու խոսքեր ասելը, քրքջալը մարդկանց հիմարության ու ունայնամտության վրա, ծաղրելը սերն ու կանանց և վերջապես անիծելը օրը, որ իր վախճանին է գնում…

Այսուհանդերձ օրերը պարզ ու լուսառատ էին, երբ ես անբան էի, թեև երբեմն ցավի ու տրտմության պահերին, փոքրիկ ու հեզ, զգում էի, որ ապագան պիտի գողանա ինձանից երիտասարդությունս ու գուրգուրանքի ամեն արտահայտություն, ամեն սիրո ծարավ, սիրտս ցավում էր, բայց նորից վազում էր քաղաքից քաղաք ու փողոցից փողոց, անհոգ ու երջանիկ: Դիմագրավում էի ամեն վտանգ ու չէի վախենում ոչ մի կասկածելի վայրից. գյուղ լիներ թե քաղաք՝ անցնում էի հարուստ իմ սրտով մարդկանց նայելով սիրով ու խանդաղատանքով՝ թշվառությանս միջից…

Սիրտս խենթ էր ու հարբած, և շտապում էի կյանքի սիրուն ու լիակրակ հրդեհին, ինչպես ցեցն է գնում բոցին…

Վաղվա մտահոգությունը չէր անհանգստացնում ինձ: Վա՜ղը: Ես ըմպում էի այսօրը մի բաժակ ըմպելիքի պես: Կուրծքս ամուր էր, սիրտս՝ պինդ, ապագան դիմավորելու համար: Թո՛ղ ցավ քաշեն հարուստները: Ամենախենդ օրերիս իսկ պատառ մը հաց գտել եմ միշտ: Չգտնեի՝ կգողանայի:Կգողանայի, ինչպես թռչունները արևի տակ հասուն կեռասներն են կտցնում՝ առանց գողություն արած լինելու հիմար խղճահարության, և օրերը սահում էին…

Իհարկե, ունենում էի փոքրիկ ցավեր: Մարդիկ չար են, քար են նետում անգամ փոքրիկ թռչուններին, բայց սովորել էի չար մարդկանց հետ չար լինել: Չգիտե՞ք՝ ի՜նչ հանգստացնող է չարչարել նրանց՝ վրեժ լուծելու պես:

Հիմա ստիպված եմ կեղծել զգացմունքներս.  մարդիկ դատարկ ու սիրուն բառեր ունեն իրենց գիշատիչ ախորժակներն ու ստոր մտադրությունները հագեցնելու համար: Ստի ու կեղծիքի առջև լռում են վատությամբ ու արդարացնում իրենց՝ ասելով, թե քաղաքավարի են:

Քաղաքավարի լինե՜լ՝ այսինքն լռել, երբ մեկի երեսին ուզում ես թքել ճշմարտությունը, բերանիդ անկյուններով ժպտալ, երբ ցանկանում ես հայհոյել ամբողջ ձայնովդ, բարևել մեկին, ում ատում ես…

Այդպես չէր, երբ ես անբան էի: Պատահում էր, որ մեկը որևէ ձևով անարդարացի վարվեր ինձ հետ:Ամբողջ հասակովս կանգնում էի դեմը ու բերանիս տալիս հյութեղ ու համով հայհոյանքներ, որոնց մեծ մասը մոռացել եմ հիմա, ափսո՜ս:

Սկսում ես նրա մորից կամ մորուքից ու վերջացնում իրենց գյուղի էշին ու նրա կնոջն ակնարկելով:Շարունակում ես հայհոյել, եթե տեսնես, որ պաղարյուն է, ավելի ես լկտիանում: Մարդը կատաղում է: Սկսում է ինքն էլ հայհոյել, բայց չի հաջողվում քեզ գերազանցել: Զգում ես, որ զղջում է, մեղմանում ես ու հաղթական գնում ճանապարհովդ՝ փողոցային մի երգ մրմնջալով, որ խոսում է սիրո մասին կամ գինու կամ էլ մի կաֆեի, որ ծխի մեջ խեղդվում է…

Ես եղել եմ այդպիսի կաֆեների դռան առջև, ուշ գիշերներին: Ներսում ջութակի վրա սիրո ցավոտ եղանակներ են նվագում: Գինովցած մարդիկ հայհոյում են՝ համբուրելով փողոցի տխուր աղջիկներին, հետո հանկարծ, չգիտես ինչու, կռվում են կատաղի ու զարհուրելի աչքերով:Աղջիկները փախչում են դուրս:

Մի անգամ արևելյան մեծ քաղաքներից մեկում պատահեց ինձ սա: Նավաստիների որջ էր՝ սեպտեմբերյան անձրևոտ մի գիշեր: Ուրիշ ընկերոջս հետ պարկած էինք շեմի մոտ, ցնցոտիների մեջ ու երջանիկ: Եղանակը, որ նվագում էին, այնքան անուշ ու տխուր էր, որ արտասվում էինք երկուսս էլ: Փոքր էինք: Հազիվ սկսել էինք դողդողալ համբույրի ծարավից: Անուշ աչքերով մի աղջիկ նայում էր ինձ համառորեն: Հանկարծ աղմուկ պայթեց: Գինովցած մեկը դանակ քաշեց ու իր բաժակը խփեց պատին: Նայում էինք հետաքրքրությամբ ու մի քիչ վախով:

Այն աղջիկը, որ ինձ էր նայում, ոտքի էր ելել: Կռիվը մեծացավ: Աղջիկները սկսեցին փախչել: Անուշ աչքերով աղջիկը եկավ ու կանգնեց առջևս: Նայեց աչքերիս երկարորեն ու այնպիսի ջերմությամբ,որ աչքերս խոնավացան: Սկսեցի դողդողալ անհանգստությունիցս ու հուզմունքիցս: Նա դուրս ելավ ու կանչեց ինձ: Արցունքներս թրջում էին թարթիչներս: Շուրթերս դողում էին, ու մարմինս այրվում էր:

— Ի՞նչ կա, — ասացի դողահար ու վախկոտ: — Ե՛կ, — կրկնեց քաղցրությամբ:

Ելա: Ձեռքիցս բռնեց: Փողոցը մութ էր, ու առատորեն անձրև էր գալիս:

— Որտե՞ղ ես քնում, — ասաց ցածր՝ նայելով աչքերիս։ — Այնտե՛ղ, — ասացի մատով ցույց տալով, — այնտե՛ղ… Ի՞նչ կա որ…

Արցունքներս սկսեցին հոսել: Նայվածքս պղտորվեց: Բայց անուշ զգացողություն բարձրանում էր ողնաշարովս ու ողողում մարմինս: Հանկարծ նա բռնեց ինձ երկու բազուկներիցս ու վայրենությամբ համբուրեց բերանս: Կատաղությունն ու ամոթը շարժում էին մարմինս: Չգիտեի՝ ինչու սիրտս ցավում էր: Կռվում էի հուսահատորեն: Նա նորից համբուրեց ինձ իր ջերմ ու լիքը շուրթերով: Սկսեցի հայհոյել արցունքներիս միջից: Ազատվեցի նրա սիրուն թաթերի գուրգուրանքից ու ամբողջ ատելությամբս մի բռունցք հասցրի նրան: Բայց բռնեց ու կարողացավ զսպել ինձ: Նայեց տխրությամբ աչքերիս ու քրքջաց լայն ու զարմանալի ծիծաղով, որից սիրտս արյունեց: — Բո՛ւղ,բո՛ւղ, — մռնչում (մրմնջում) էր:

Փախա առանց հետ նայելու: Կաֆեն խաղաղվել էր, ու անկյունում նորից նվագում էին ցավոտ սիրո եղանակ: Պառկեցի ընկերոջս կողքին, ինչպես շունը, որ անձրևոտ եղանակին համարձակվում է դռան բացվածքից ներս մտնել, ու սիրտս կոտրվեց: Արտասվում էի հեկեկալով ու տառապող թիկունքով…

Իհարկե, չգիտեի՝ ինչու… Ուրիշ, ուրիշ էր կյանքը, երբ ես անբան էի…

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկա

1. Հաշվե՛ք արտահայտության արժեքը.

(3/4 − 1/2) · 8 + √49 − 2³

1

2. Պարզեցրե՛ք արտահայտությունը.

3(2x − 5) − 2(3x − 4) + 7

0

3. Արտահայտությունը վերլուծե՛ք արտադրիչների.

x² − 7x + 12

(x-3)(x-4)

4. Լուծե՛ք հավասարումը.

5(2x − 1) − 3(x + 2) = 2x + 8

3.8

5. Լուծե՛ք քառակուսի հավասարումը.

2x² − 7x + 3 = 0

0.5. 3

6. Լուծե՛ք անհավասարումը.

3(2x − 1) ≤ 4x + 7

7. Լուծե՛ք համակարգը.

x + y = 7

2x − y = 5

(4, 3)

8. Գտե՛ք ֆունկցիայի զրոն.

f(x) = x² − 5x + 6

9. Գտե՛ք f(x) = 3x − 8 ֆունկցիայի հակադարձ ֆունկցիան։

10. Ապրանքի գինը նախ բարձրացրին 20%-ով, ապա իջեցրին 20%-ով։ Քանի՞ տոկոսով փոխվեց ապրանքի սկզբնական գինը։

Պակասեց 4%-ով

11. Եռանկյան երկու անկյունները 48° և 67° են։ Գտե՛ք երրորդ անկյունը։

65°

12. Հավասարասրուն եռանկյան հիմքին առընթեր անկյունը 70° է։ Գտե՛ք գագաթային անկյունը։

40°

13. Ուղղանկյուն եռանկյան էջերը 6 սմ և 8 սմ են։ Գտե՛ք ներքնաձիգը։

10սմ

14. Ուղղանկյուն եռանկյան ներքնաձիգը 13 սմ է, իսկ էջերից մեկը՝ 5 սմ։ Գտե՛ք մյուս էջը։

12սմ

15. Եռանկյան կողմերն են 7 սմ, 8 սմ և 9 սմ։ Գտե՛ք նրա պարագիծը։

24սմ

16. Ուղղանկյան երկարությունը 12 սմ է, իսկ լայնությունը՝ 5 սմ։ Գտե՛ք ուղղանկյան պարագիծը և մակերեսը։

34, 60

17. Շեղանկյան անկյունագծերը 10 սմ և 24 սմ են։ Գտե՛ք նրա մակերեսը։

120

18. Շրջանագծի շառավիղը 6 սմ է։ Գտե՛ք շրջանագծի երկարությունը և շրջանի մակերեսը։

12n սմ, 36n սմ²

19. Սեղանի հիմքերը 8 սմ և 14 սմ են, իսկ բարձրությունը՝ 5 սմ։ Գտե՛ք սեղանի մակերեսը։

55սմ²

20. Հավասարասրուն եռանկյան սրունքը 13 սմ է, իսկ հիմքը՝ 10 սմ։ Գտե՛ք եռանկյան բարձրությունը, տարված հիմքին

12 սմ

Без рубрики, Պատմություն

Պատմություն

Ինչո՞ւ Տիգրան Մեծը դաշինք կնքեց Պոնտոսի հետ։ Ներկայացրո՛ւ դրա նշանակությունը

Տիգրան Մեծը դաշինք կնքեց Պոնտոսի արքա Միհրդատ VI Եվպատորի հետ, քանի որ երկու երկրներն էլ ցանկանում էին ընդլայնել իրենց ազդեցությունը և պայքարել Հռոմի հզորացման դեմ։ Դաշինքն ամրապնդվեց նաև Տիգրանի և Միհրդատի ընտանիքների միջև ամուսնությամբ։ Այն կարևոր նշանակություն ունեցավ Հայաստանի դիրքերի ամրապնդման և հետագա նվաճումների համար։

Քարտեզի վրա ներկայացրո՛ւ Տիգրան Մեծի տերության սահմանները և նվաճումները։

Տիգրան Մեծի օրոք Հայաստանը դարձավ Առաջավոր Ասիայի հզորագույն պետություններից մեկը։ Նրա տերության սահմանները տարածվում էին Կասպից ծովից մինչև Միջերկրական ծով և Կովկասյան լեռներից մինչև Միջագետք։ Տիգրան Մեծը նվաճեց Ատրպատականը, Ասորիքը, Փյունիկիան, Կիլիկիան և այլ տարածքներ։ Նրա տերության մայրաքաղաքը Տիգրանակերտն էր։

համեմատի՛ր Տիգրանակերտի և Արածանիի ճակատամարտերը։ Բացատրի՛ր դրանց արդյունքները։

Տիգրանակերտի ճակատամարտը տեղի ունեցավ Ք․ ա․ 69 թվականին՝ Տիգրան Մեծի և հռոմեական զորավար Լուկուլլոսի միջև։ Հայկական զորքը պարտվեց, և հռոմեացիները գրավեցին Տիգրանակերտը։ Իսկ Ք․ ա․ 68 թվականին Արածանիի ճակատամարտում հայերը կարողացան հաղթել հռոմեացիներին՝ օգտագործելով տեղանքի պայմաններն ու ռազմական ճիշտ մարտավարությունը։ Այս հաղթանակը ստիպեց հռոմեական զորքերին նահանջել։ Երկու ճակատամարտերն էլ մեծ նշանակություն ունեցան հայ-հռոմեական պատերազմի ընթացքի համար։

Արտաշատի պայմանագիրը համարո՞ւմ ես պարտություն, թե՞ պետական շահերից բխող որոշում։ Հիմնավորի՛ր կարծիքդ։

Կարծում եմ՝ Արտաշատի պայմանագիրը թեև պարտության հետևանք էր, բայց նաև պետական շահերից բխող որոշում էր։ Ք․ ա․ 66 թվականին Տիգրան Մեծը պայմանագիր կնքեց Հռոմի հետ՝ զիջելով իր նվաճած տարածքները, սակայն պահպանելով Հայաստանի անկախությունն ու թագավորական իշխանությունը։ Այսպիսով՝ նա նախընտրեց սահմանափակել երկրի տարածքները, բայց պահպանել հայկական պետականությունը։

Без рубрики, Ուսումնական ճամփորդություններ

Ճամփորդություն դեպի հրեշտակների ձոր

Հոկտեմբերի 27-ին մեր դասընկերներով և ուսուցչուհիների հետ կազմակերպված ճամփորդության շրջանակում այցելեցինք Արարատի մարզ։ Մեր նպատակն էր տեսնել Հրեշտակների ձորն ու բացահայտել այդ վայրի բնական գեղեցկությունը։ Առավոտյան սկսեցինք մեր քայլարշավը։ Ճանապարհին կանգ առանք Վեդի գետի մոտ գտնվող աղբյուրի մոտ, որտեղից արդեն նշմարվում էին կիրճի գունավոր ժայռերը։ Շարունակեցինք մեր ճանապարհը՝ զրուցելով, կատակելով և վայելելով աշնանային բնությունը։ Հրեշտակների ձոր հասնելուն պես մեզ ապշեցրեց ժայռերի յուրօրինակ տեսքը։ Կարմիր, դեղին ու վարդագույն երանգները, որոնք միախառնվում էին իրար, կիրճը դարձնում էին առանձնահատուկ։ Որոշ ժամանակ անցկացրինք այնտեղ՝ հանգստանալով, սնվելով և լուսանկարվելով։ Այնուհետև ուղևորվեցինք դեպի Տափի բերդ։ Չնայած այն տարբերվում էր մեր նախորդ այցելած վայրից, այստեղ նույնպես գեղեցիկ տեսարաններ էին բացվում։ Հին բերդի քարերն ու շրջակա լեռները յուրահատուկ մթնոլորտ էին ստեղծում։ Վայելելով այդ պահերը՝ ավարտեցինք մեր ճամփորդությունն ու վերադարձանք Երևան։

Օրվա ընթացքում անցանք շուրջ 11 կմ։ Այս ուղևորությունը ոչ միայն հնարավորություն տվեց մեզ հանգստանալու և ընկերների հետ ժամանակ անցկացնելու, այլև ավելի մոտիկից ճանաչելու մեր հայրենիքի գեղեցկությունը։ Չնայած ես եղել էի հրեշտակների ձորում արդեն մի քանի անգամ, ես համոզվեցի, որ մեր Հայկական բնությունն այնքան գեղեցիկ է, որ ամեն անգամ կարելի է գալ և հիանալ ինչպես առաջին անգամ։

Без рубрики, Պատմություն

Պատմություն

1․ «Հայաստանը՝ միջազգային քաղաքական փոփոխությունների կենտրոնում»

Ներկայացրո՛ւ, թե ինչպիսի՞ քաղաքական իրավիճակ էր ստեղծվել Հայաստանում Ք․ ա․ III դարի վերջին և Ք․ ա․ II դարի սկզբին։ Բացատրի՛ր, թե ինչ ազդեցություն ունեցան Սելևկյան պետության և Հռոմի հակամարտությունը, Մագնեսիայի ճակատամարտը և Ապամեայի հաշտության պայմանագիրը Հայոց պետականության վերականգնման վրա։

Ք.ա. III դարի վերջին Հայաստանը բաժանված էր և ընկել էր Սելևկյան պետության ազդեցության տակ։ Սելևկյան արքա Անտիոքոս III-ը Մեծ Հայքի կառավարիչ էր նշանակել Արտաշեսին, իսկ Ծոփքի կառավարիչ՝ Զարեհին։ Ք.ա. 190 թվականին Մագնեսիայի ճակատամարտում Հռոմը ջախջախեց Սելևկյաններին։ Օգտվելով դրանից՝ Ք.ա. 189 թվականին Արտաշեսն ու Զարեհն իրենց անկախ թագավորներ հռչակեցին։ Ք.ա. 188 թվականի Ապամեայի պայմանագրով Հռոմը ճանաչեց նրանց անկախությունը, ինչը թույլ տվեց վերականգնել հայոց անկախ պետականությունը։

2․ «Արտաշես Ա․ նոր արքայատոհմի հիմնադիրը»Ո՞վ էր Արտաշես Ա-ն, և ինչպե՞ս նա հաստատվեց հայոց գահին։ 

Ներկայացրո՛ւ Արտաշես Ա-ի միավորիչ գործունեությունը՝ նշելով, թե հայկական ո՞ր տարածքներն ընդգրկվեցին Մեծ Հայքի թագավորության կազմում։ Բացատրի՛ր, թե ինչ նշանակություն ունեցավ այդ գործընթացը հայոց պետականության ամրապնդման համար։

Արտաշես Ա-ն (Ք.ա. 189–160 թթ.) հայ տաղանդավոր զորավար էր և Երվանդունի տոհմի ներկայացուցիչ, ով Սելևկյանների պարտությունից հետո հռչակվեց Մեծ Հայքի արքա՝ հիմնելով Արտաշեսյանների արքայատոհմը։ Նա իրականացրեց հայկական հողերի միավորումը՝ հարևան երկրներից հետ խլելով և Մեծ Հայքին միացնելով Փայտակարանը, Կասպից երկիրը, Գուգարքը, Կարինը, Դերջանը, Տմորիքը և այլ տարածքներ։ Այս միավորման շնորհիվ, ինչպես նշում է պատմիչ Ստրաբոնը, երկրում «բոլորը միալեզու դարձան» (հայախոս)։ Սա միավորեց հայ ժողովրդին, վերացրեց ներքին պառակտումները և ստեղծեց ամուր պետականության հիմքեր։

3․ «Արտաշես Ա-ի բարեփոխումները և կենտրոնացված պետության ձևավորումը»Ներկայացրո՛ւ Արտաշես Ա-ի իրականացրած բարեփոխումները։ Բացատրի՛ր հողային սահմանների կարգավորման, երկրի կառավարման, բանակի և մայրաքաղաք Արտաշատի նշանակությունը։ Հիմնավորի՛ր, թե ինչու է Արտաշես Ա-ն համարվում հայոց պատմության կարևորագույն պետական գործիչներից մեկը։

Արտաշես Ա-ն իրականացրեց մի շարք կարևոր բարեփոխումներ. Հողային բարեփոխում:Հրամայեց գյուղերի ու մասնավոր հողերի միջև կանգնեցնել սահմանաքարեր։ Սա լուծեց հողային վեճերը և պաշտպանեց գյուղացիական համայնքը, որը պետության հիմնական հարկատուն ու զինվոր տվողն էր։ 

Բանակ և կառավարում: Երկիրը պաշտպանելու համար բանակը բաժանեց 4 սահմանապահ զորավարությունների։ Պետությունը բաժանեց 120 վարչական շրջանների (գավառների)՝ կառավարումը հեշտացնելու համար։ Մայրաքաղաք: Ք.ա. 185 թվականին հիմնեց Արտաշատ մայրաքաղաքը (կոչվեց «Հայկական Կարթագեն», քանի որ տեղն ընտրել էր զորավար Հանիբալը), որը դարձավ արհեստների ու առևտրի խոշոր կենտրոն։ Արտաշես Ա-ն համարվում է կարևորագույն պետական գործիչ, քանի որ նա ոչ միայն անկախացրեց երկիրը, այլև ստեղծեց ներքուստ կայուն, հզոր և զարգացած համակարգ, ինչի համար ժողովուրդը նրան կոչեց «Բարի» և «Աշխարհակալ»։

4․ «Արտաշեսյանները՝ Տիգրան Մեծի գահակալությունից առաջ»Ներկայացրո՛ւ Արտաշես Ա-ից հետո հայոց գահին հաջորդած արքաներին՝ նշելով նրանց կառավարման մոտավոր թվականները և գործունեության կարևոր կողմերը։ Բացատրի՛ր, թե ինչպիսի՞ քաղաքական իրավիճակում էր գտնվում Հայաստանը մինչև Տիգրան II Մեծի գահակալությունը՝ Ք․ ա․ 95 թվականին։ Քո կարծիքով՝ ի՞նչ նախադրյալներ նպաստեցին Տիգրան Մեծի օրոք Հայաստանի հզորացմանը։

Արտաշես Ա-ից հետո կառավարեցին նրա որդիները.Արտավազդ Ա (Ք.ա. 160–115 թթ.) – պահպանեց երկրի անկախությունը, սակայն կառավարման վերջում բախվեց հզորացող Պարթևստանի հետ և ստիպված եղավ իր եղբորորդուն՝ Տիգրանին, որպես պատանդ տալ նրանց։ Տիգրան Ա (Ք.ա. 115–95 թթ.) – վարեց կայուն քաղաքականություն, զարգացրեց տնտեսությունը և հատեց դրամներ։ Մինչև Ք.ա. 95 թվականը Հայաստանը գտնվում էր արևելքից հզորացող Պարթևական թագավորության քաղաքական ճնշման տակ, իսկ թագաժառանգ Տիգրանը պատանդության մեջ էր։ 

Տիգրան Մեծի օրոք Հայաստանի հզորացմանը նպաստեցին Արտաշես Ա-ի ստեղծած ամուր նախադրյալները՝ տնտեսական կայունությունը, ներքին վեճերի բացակայությունը, միալեզու (համախմբված) ժողովուրդը և մարտունակ բանակը։ Սա թույլ տվեց Տիգրան Մեծին անմիջապես անցնել արտաքին հզոր նվաճումների։

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկա

1. Տարածության մեջ երկու ուղիղներ ունեն մեկ ընդհանուր կետ։ Ի՞նչ փոխդասավորություն ունեն այդ ուղիղները։
Հատվող ուղիղներ են:

2. Երկու ուղիղներ գտնվում են միևնույն հարթության մեջ և չունեն ընդհանուր կետ։ Ի՞նչ փոխդասավորություն ունեն դրանք։
Զուգահեռ ուղիղներ են:

3. Տարածության մեջ երկու ուղիղներ չեն հատվում և միևնույն հարթության մեջ չեն գտնվում։ Ի՞նչ փոխդասավորություն ունեն դրանք։
Խաչվող ուղիղներ են:

4. a և b ուղիղները հատվում են O կետում։ Քանի՞ ընդհանուր կետ ունեն այդ ուղիղները։
Մեկ ընդհանուր կետ (O-ն):

5, a և b ուղիղները զուգահեռ են։ Կարո՞ղ են դրանք ունենալ ընդհանուր կետ։
Ոչ, քանի որ զուգահեռ ուղիղներն ընդհանուր կետ չունեն:

6. Բերե՛ք տարածության մեջ խաչվող երկու ուղիղների օրինակ։
Սենյակի հատակի տրված կողմով անցնող ուղիղը և առաստաղի՝ դրան ոչ զուգահեռ կողմով անցնող ուղիղը:

7. ABCD քառակուսու AB և CD ուղիղներն ինչպիսի՞ փոխդասավորություն ունեն։
Զուգահեռ են:

8. ABC եռանկյան AB և AC կողմերը պարունակող ուղիղներն ինչպիսի՞ փոխդասավորություն ունեն։
Հատվող են A կետում:

9. ABCD քառակուսու AB և CD ուղիղներն ինչպիսի՞ փոխդասավորություն ունեն։ Իսկ AB և BC ուղիղնե՞րը։
(AB)-ն և (CD)-ն զուգահեռ են, իսկ (AB)-ն և (BC)-ն՝ հատվող:

10. ABCD, A¹B¹C¹D¹ խորանարդում որոշե՛ք AB և CC1 ուղիղների փոխդասավորությունը։
Խաչվող են:

11. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AB և A1B1 ուղիղների փոխդասավորությունը։
Զուգահեռ են:

12. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AB և BC ուղիղների փոխդասավորությունը։
Հատվող են (\(B\) կետում):

13. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AB և DD1 ուղիղների փոխդասավորությունը։
Խաչվող են:

14. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AB և C1D1 ուղիղների փոխդասավորությունը։
Զուգահեռ են (քանի որ երկուսն էլ զուգահեռ են \(CD\)-ին):

15. Տարածության մեջ a և b ուղիղները չեն հատվում։ Կարելի՞ է պնդել, որ դրանք զուգահեռ են։ Հիմնավորե՛ք պատասխանը։
Ոչ, դրանք կարող են լինել նաև խաչվող, եթե չեն գտնվում նույն հարթության մեջ:

16. a և b ուղիղները զուգահեռ են, իսկ b և c ուղիղները հատվում են։ Կարելի՞ է եզրակացնել, որ a և c ուղիղները նույնպես հատվում են։ Հիմնավորե՛ք պատասխանը։
Ոչ, (a) և (c) ուղիղները կարող են լինել նաև խաչվող:

17. ABCDA1B1C1D1 խորանարդում որոշե՛ք AB և B1C1 ուղիղների փոխդասավորությունը։
Խաչվող են:

18. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AC և BB1 ուղիղների փոխդասավորությունը։
Խաչվող են:

19. Նույն խորանարդում թվարկե՛ք AB ուղղին զուգահեռ երեք ուղիղ, եթե այդպիսիք կան։

A¹B¹, CD, C¹D¹

20. Նույն խորանարդում գտե՛ք AB ուղղին խաչվող երեք ուղիղ և հիմնավորե՛ք ձեր ընտրությունը։

Մաթեմատիկա

Մաթեմատիկա

Առաջադրանքներ

1. Տարածության մեջ երկու ուղիղներ ունեն մեկ ընդհանուր կետ։ Ի՞նչ փոխդասավորություն ունեն այդ ուղիղները։

Պատասխան՝ հատվող ուղիղներ։

2. Երկու ուղիղներ գտնվում են միևնույն հարթության մեջ և չունեն ընդհանուր կետ։ Ի՞նչ փոխդասավորություն ունեն դրանք։

Պատասխան՝ զուգահեռ ուղիղներ։

3. Տարածության մեջ երկու ուղիղներ չեն հատվում և միևնույն հարթության մեջ չեն գտնվում։ Ի՞նչ փոխդասավորություն ունեն դրանք։

Պատասխան՝ խաչվող ուղիղներ։

4. a և b ուղիղները հատվում են O կետում։ Քանի՞ ընդհանուր կետ ունեն այդ ուղիղները։

Պատասխան՝ մեկ ընդհանուր կետ՝ O-ն։

5. a և b ուղիղները զուգահեռ են։ Կարո՞ղ են դրանք ունենալ ընդհանուր կետ։

Պատասխան՝ ոչ, զուգահեռ ուղիղները ընդհանուր կետ չունեն։

6. Բերե՛ք տարածության մեջ խաչվող երկու ուղիղների օրինակ։

Պատասխան՝ Խորանաարդ

7. ABCD քառակուսու AB և CD ուղիղներն ինչպիսի՞ փոխդասավորություն ունեն։

Պատասխան՝ զուգահեռ են։

8. ABC եռանկյան AB և AC կողմերը պարունակող ուղիղներն ինչպիսի՞ փոխդասավորություն ունեն։

Պատասխան՝ հատվող են, քանի որ ունեն ընդհանուր կետ։

9. ABCD քառակուսու AB և CD ուղիղներն ինչպիսի՞ փոխդասավորություն ունեն։ Իսկ AB և BC ուղիղնե՞րը։

Պատասխան՝ AB և CD ուղիղները զուգահեռ են, իսկ AB և BC ուղիղները՝ հատվող։

10. ABCDA₁B₁C₁D₁ խորանարդում որոշե՛ք AB և CC₁ ուղիղների փոխդասավորությունը։

Պատասխան՝ խաչվող են։

11. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AB և A₁B₁ ուղիղների փոխդասավորությունը։

Պատասխան՝ զուգահեռ են։

12. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AB և BC ուղիղների փոխդասավորությունը։

Պատասխան՝ հատվող են, քանի որ ունեն ընդհանուր կետը։

13. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AB և DD₁ ուղիղների փոխդասավորությունը։

Պատասխան՝ խաչվող են։

14. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AB և C₁D₁ ուղիղների փոխդասավորությունը։

Պատասխան՝ զուգահեռ են։

15. Տարածության մեջ a և b ուղիղները չեն հատվում։ Կարելի՞ է պնդել, որ դրանք զուգահեռ են։ Հիմնավորե՛ք պատասխանը։

Պատասխան՝ ոչ։ Տարածության մեջ երկու ուղիղներ կարող են չհատվել, բայց չլինել զուգահեռ։ Այդպիսի ուղիղները խաչվող են։

16. a և b ուղիղները զուգահեռ են, իսկ b և c ուղիղները հատվում են։ Կարելի՞ է եզրակացնել, որ a և c ուղիղները նույնպես հատվում են։ Հիմնավորե՛ք պատասխանը։

Պատասխան՝ ոչ։ և ուղիղները կարող են հատվել կամ խաչվել։ Հետևաբար, միայն տրված պայմաններից չի կարելի եզրակացնել, որ դրանք հատվում են։

17. ABCDA₁B₁C₁D₁ խորանարդում որոշե՛ք AB և B₁C₁ ուղիղների փոխդասավորությունը։

Պատասխան՝ խաչվող են։

18. Նույն խորանարդում որոշե՛ք AC և BB₁ ուղիղների փոխդասավորությունը։

Պատասխան՝ խաչվող են։

19. Նույն խորանարդում թվարկե՛ք AB ուղղին զուգահեռ երեք ուղիղ, եթե այդպիսիք կան։

Պատասխան՝ , , ուղիղները։

20. Նույն խորանարդում գտե՛ք AB ուղղին խաչվող երեք ուղիղ և հիմնավորե՛ք ձեր ընտրությունը։

Պատասխան՝ , , ուղիղները։ Դրանք չեն հատում ուղիղը և նրա հետ միևնույն հարթության մեջ չեն գտնվում։

Հայոց լեզու 10

Հայոց լեզու

1\. Քեֆ էին անում և ուրախանում մեր հսկա պապերն ու մեր հայրերը՝ գյուղի տերերը։

2\. Ես նզովում եմ իշխանությունը՝ հազարաճիրան մոլի բորենին։

3\. Երեխաներին՝ այդ թոկից փախածներին, պետք է զբաղեցնել դասերով և խաղերով։

4\. Աշակերտները տոն օրերին վարժապետի համար բերում էին ընծաներ՝ գինի, արաղ, յուղ, պանիր և նման բաներ։

5\. Ամեն ոք՝ մեծ թե փոքր, հասակավոր թե երեխա, կանգնում և գլուխ էր խոնարհում։

6\. Գաղթի ճանապարհին նա կորցրել էր ամբողջ ընտանիքը՝ հորը, մորը, քույրերին։

7\. Երեխաները, կանայք, տղամարդիկ՝ ողջ բազմությունը, ծնկի իջավ։

8\. Աշակերտները, ուսանողները, մտավորականությունը, բանվորները, գյուղացիները՝ ամբողջ հայ ժողովուրդը, սգում էր իր հանճարեղ բանաստեղծի՝ Հովհաննես Շիրազի կորուստը։

9\. Հայոց ձորով անցնելու ժամանակ հայը միշտ հիշում է իր նախահոր՝ Հայկ դյուցազնի՝ այն մեծ հսկայի կռիվը տիտանների դեմ։

10\. Հրամայեց Շմավոնը՝ առյուծաբաշ նժույգի նախկին հեծվորը՝ միջահասակ, նիհար, շեկ, պեպենոտ երեսով մի երիտասարդ։

11\. Գլխավոր մթերքները, այսինքն՝ հացը, միսը, շաքարը, առատ են։

12\. Զգուշացիր քո ամենամեծ թշնամուց, այն է՝ կրքերից։

13\. Այդ միտքը նրա մեջ հրահրում էր Մացակ ապերը՝ Գրիգորի աչքին ամենահեղինակավոր մարդը։

14\. Դա հանգուցյալի երկրորդ որդին էր՝ Միքայելը։

15\. Քույրերս՝ Մարիամը և Մագթաղը, դեռ փոքր էին։

16\. Ամենից առաջ եկավ հաշվապահը՝ բարձրահասակ, կուրծքը ներս ընկած, քիչ կուզիկ, քառասունի մոտ մի երիտասարդ։

17\. Սաթոն՝ մի քիչ խելքը թռցրած, գզգզված մազերով, կեղտոտ շորերով մի աղջիկ, հետևեց նրանց։

18\. Վերցնելով իր գլխին տեղացող անձրևից մի կաթիլ՝ մի ծաղիկ, երգչուհին սեղմեց սրտին։

19\. Երկու զինվոր՝ երկու աժդահա, դուրս եկան ճամբարից։

20\. Ամեն բանի մեջ՝ ուտելում, խմելում, հագնելում, սաստիկ խնայողություն էր անում։

21\. Մինչև մահ նա ձեռքից բաց չթողեց իր կառավարության գավազանը՝ ահագին փայտյա շերեփը։

22\. Մայրաքաղաքի այդ ուրախ հանգիստը փոխվեց տագնապի, երբ արքայից արքան՝ Շապուհը, բարեկամության դաշինք կնքելու պատրվակով Տիզբոն հրավիրեց Արշակին՝ հայոց թագավորին, և Վասակ Մամիկոնյանին՝ սպարապետին։

23\. Ամբողջ օրը նա ջանում էր միայն մի բան անել՝ իրագործել Ավետարանի պատվիրանները։

Հայոց լեզու 10

Հայոց լեզու

Կետադրել ինքնուրույն (Բուն բացահայտիչ)

Հայկական լեռնաշխարհը՝ մարդկային հասարակության բնորաններից մեկը, վաղնջական ժամանակներից հռչակվել է իր ադամանդակուռ կյանքին անհրաժեշտ կենսարար օդով, պաղպաջուն ջրով, սքանչելի բնաշխարհով։
Տատս ու պապս անձկությամբ պատմում էին մեզ՝ իրենց թոռներին, որ մենք ունենք մեր հայրենիքը՝ Հայաստանը, և մենք գիշեր ու զօր կարոտով երազում էինք մեր ոստանի՝ Հայաստանի մասին։
Մի անգամ քրիստոնեական հավատի հետևորդներին պատժելիս նա տեսնում է մի աննման գեղեցկուհու՝ Հռիփսիմե կույսին։
Նինոսը՝ այդ խարդախ ու խաբեբա մարդը, մտածում էր, թե ինչպես վրեժխնդիր լինի Հայաստանից՝ իր նախահոր՝ Բելի պարտության ամոթը Ասորեստանի ճակատից սրբելու համար։
Մեսրոպից վեց ամիս առաջ վախճանվել էր նրա մեծ գործակիցն ու հովանավորը՝ Սահակ Պարթևը։
Հայոց մարզպանի՝ Վասակի ամրոցում կրկնվում էր այն ամենօրյան, որ կրկնվել էր տարիների ընթացքում։
Նա հիշում էր իր մտերիմ ընկերուհու՝ Հեղինեի հետ ունեցած խոսակցությունը և համոզվում, որ նա շատ ճիշտ բաներ է ասում։
Պատից կախված էին զենքի տարբեր տեսակներ՝ թրեր, դաշույններ, որսի կենդանիների՝ եղջերուի, այծյամի գլուխներ։
Երջանիկ պատահականությամբ ես՝ խոտորջուրցի պատանիս, դուրս պրծա արյունոտ սպանդից։
Քնած ամրոցը՝ Ողականը, զառիվերին կառչած առյուծի պես փակել էր աչքերը։
Ամեն ինչ՝ թե՛ ահասարսուռ լեռները, թե՛ մթամած ձորերը, թե՛ քարաժայռերը, ծածկվել է կանաչ վերմակով՝ զմրուխտ անտառներով։
Հայոց արքան՝ Խոսրով Մեծը, հրաման է տալիս զորավարին՝ Վաչե Մամիկոնյանին, երկրից՝ հարավային գավառներից, մեծաթիվ գործավորներ, մշակներ ու վարպետներ հանել Արարատյան գավառում անտառներ տնկելու համար։
Ամեն ինչում պետք է հետևել երեք սկզբունքի՝ ճշմարտության, ազնվության, օգտակարության։
Հայոց թագաժառանգը՝ Պապը, յուր կնոջ՝ Զարմանդուխտի, և երկու որդիների՝ Արշակի և Վաղարշակի հետ պահված էին Կ. Պոլսում։
Կենտրոնը կազմում էր տանտիրուհու դուստրը՝ քսան տարեկան Լուիզան։
Այո՛, սրանք՝ այս երիտասարդները, և՛ ուժ են, և՛ հույս, և՛ կյանք, և՛ ուրախություն։
Լուսինը ամոթխածորեն թաքնվում էր հրաշեկ արեգակից՝ ցերեկային լուսատուից։
Դեռ հայոց ամենահին և ծերունի Աստվածը՝ Արեգը, ամեն գիշեր հանգստանում էր Վանա ծովակի մեջ։
Էդպես է ասել հնուց էդ մասին Ֆարսի բյուլբյուլը՝ անմահ Ֆիրդուսին։
Աբու-Լալա Մահարին՝ հռչակավոր բանաստեղծը, Բաղդադի տասնյակ տարիներ ապրեց խալիֆների հոյակապ քաղաքում։
Աստղիկը՝ Աշտիշատի գեղեցիկ դիցուհին, ամեն օր վաղ առավոտյան լողանում էր Եփրատի ալիքների մեջ։
Մենք՝ մի բուռ հայերս, դուրս ենք եկել օսմանյան հզոր պետության դեմ

Без рубрики, Պատմություն

Պատմություն

1. Աքեմենյան պետության ստեղծումը
Աքեմենյան պետությունը ստեղծվեց Ք․ ա․ VI դարի մեջտեղում, երբ տարածաշրջանում պատերազմներ էին։ Պարսիկները Մարաստանի տիրապետության տակ էին։ Ք. ա. 550 թվականին պարսից արքա Կյուրոս II Մեծը հաղթեց Մարաստանին և ստեղծեց իր պետությունը։
Կյուրոս Մեծի գլխավոր նվաճումներն էին.

Մարաստանի գրավումը
Լիդիայի գրավումը (Փոքր Ասիա)
Բաբելոնի գրավումը

Նրա քաղաքականությունը. Կյուրոսը շատ բարի էր նվաճված ժողովուրդների հանդեպ։ Նա չէր քանդում նրանց քաղաքները, հարգում էր նրանց կրոնը և թույլ տվեց հրեաներին վերադառնալ հայրենիք ու վերակառուցել իրենց տաճարը։

2. Դարեհ I-ի բարեփոխումները
Դարեհ I-ը հզորացրեց երկիրը հետևյալ քայլերով.

Կառավարում. Երկիրը բաժանեց 20 մասերի՝ սատրապությունների։ Դրանք կառավարում էին սատրապները։ Ստեղծեց «արքայի աչքերն ու ականջները» կոչվող լրտեսների համակարգը։
Փող և ճանապարհ. Ստեղծեց միասնական ոսկե դրամ՝ դարիկ, և կառուցեց «Արքայական ճանապարհը»՝ արագ փոստի ու առևտրի համար։
Բանակ. Զորքի հրամանատարությունը խլեց սատրապներից և տվեց իրեն ենթակա զորավարներին, որպեսզի սատրապները չկարողանան ապստամբել։

Արդյունքը. Այս քայլերը փրկեցին երկիրը քայքայումից և այն դարձրին կենտրոնացված ու կայուն։

3. Պետական կարգը, բանակը և անկումը

Սատրապները տեղական կառավարիչներն էին. նրանք հավաքում էին հարկերը և պահում կարգուկանոնը։
«Անմահների» գունդը արքայի անձնական պահապան զորքն էր, որն ուներ 10,000 զինվոր։ Եթե մեկը մահանում էր, նրան անմիջապես փոխարինում էին նորով, և թիվը երբեք չէր պակասում։

Անկման պատճառները.

Նվաճված ժողովուրդների ապստամբությունները
Հույների դեմ պատերազմներում պարտությունները
Գահի համար ներքին կռիվները
Ալեքսանդր Մակեդոնացու արշավանքը, որը վերջնականապես կործանեց պետությունը։

4. Մշակույթն ու կրոնը
Իրանցիների կրոնը Զրադաշտականությունն էր։ Դրա հիմքում բարու և չարի պայքարն է.

Բարի աստված՝ Ահուրամազդա
Չար աստված՝ Ահրիման
Սրբազան գիրքը՝ «Ավեստա»

Համեմատություն Բաբելոնի և Եգիպտոսի հետ.
2 ընդհանրություն.

Մեծություն. Բոլորն էլ կառուցում էին հսկայական պալատներ և տաճարներ՝ արքայի հզորությունը ցույց տալու համար։
Պատկերներ. Բոլորի պատերին էլ կային քանդակներ (օրինակ՝ զինվորների կամ կենդանիների երթեր)։

2 տարբերություն.

Սյուներ. Պարսիկները (Պերսեպոլիսում) կառուցում էին շատ բարձր ու գեղեցիկ քարե սյուներով դահլիճներ, ինչը չկար Բաբելոնում կամ Եգիպտոսում։
Խառը ոճ. Պարսիկները իրենց արվեստի մեջ հավաքել և օգտագործել էին իրենց հպատակ բոլոր ժողովուրդների (հույների, եգիպտացիների) լավագույն ոճերը։