Հեղինակը ասում է, որ ամեն ինչը ունի նրա ձևը և ներքին հոգին։ Օրինակ՝ եկեղեցին երբ մարդկա`նց ասում են եկեղեցի բառը նրանք պատկերացնում են շենք որտեղ կարելի է աղոթել, դպրոց ասելիս պատկերացնում են տեղ որտեղ մարդիկ սովորում են։ Հովհաննես Թումանյանը նաև անրադառնում է թատրոններին երբ մարդիկ ասում են թատրոն պատկերացնում են շենք որտեղ մարդիկ խաղում են տարբեր էտյուդներ, պյեսսաներ իսկ ուրիշները նայում են այդ ամեն ինչին։Բայց ես պատկերացնում եմ ուրիշ բաներ։ Օրինակ՝ երբ ասում են եկեղեցի ես պատկերացնում եմ սուրբ տեղ որտեղ կարելի է շբվել Աստվածի հետ, և այնտեղ ապրում է մեր հոգին։ Երբ ասում են դպրոց ես պատկերացնում եմ տեղ որտեղ մարդիկ գիտելիք են ստանում, գտնում են նոր ընկերների։Երբ ասում են թատրոն ես պատկերացնում եմ մարդկանց ովքեր օրերով, ամիսներով հասնում էին իդեալական արդյունքի, որ երբ նրանք բեմականացնեն մարդկանց և նրանց դա դուր գա։
Հասմիկ Մելքոնյանի ուսումնական բլոգ 