5
բ)Y թվից հանել 11 և տարբերությանը գումարել z թիվը
y-11+z
7
բ)7X3>Y93=763>693
դ) X3<Y4=33<44
10
բ)10•(a+b):3=40
դ)95%b+49:,a=26
Հասմիկ Մելքոնյանի ուսումնական բլոգ
«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրի Միջին դպրոց 8․8 դասարան
5
բ)Y թվից հանել 11 և տարբերությանը գումարել z թիվը
y-11+z
7
բ)7X3>Y93=763>693
դ) X3<Y4=33<44
10
բ)10•(a+b):3=40
դ)95%b+49:,a=26
Մի այգում պնդուկենու կողքին աճում էր մի դեղձենի: Նա շարունակ նախանձով նայում էր իր հարևանի ճյուղերին, որոնք շռայլորեն լի էին բերքով:
— Այդ ինչի՞ց է, որ նա այդքան շատ պտուղներ ունի, իսկ ես՝ այդքան քիչ,
— չէր դադարում փնթփնթալ անխոհեմ ծառը: — Մի՞թե դա արդարացի է: Թող էս նույնպես նույնքան դեղձ ունենամ: Ինչո՞վ եմ նրանից վատը:
— Աչք մի տնկիր ուրիշինի վրա, — մի անգամ ասաց նրան մոտակայքում բնակվող մի ծեր սալորենի:
— Մի՞թե չես նկատում, թե ինչ ամուր բուն և ճկուն ճյուղեր ունի պնդուկենին: Փոխանակ անիմաստ փնթփնթաս ու նախանձես, ավելի լավ է ջանաս, որ բարձրորակ և հյութեղ դեղձեր աճեցնես:
Սակայն կուրացած չար նախանձով, դեղձենին չուզեց էլ ականջ դնել սալորենու բարի խորհուրդներին, և ոչ մի փաստարկ նրա վրա չէր ազդում: Նա անմիջապես հրամայեց, որ իր արմատներն ավելի խորը մխրճվեն հողի մեջ և այնտեղից ավելի շատ կենարար հյութեր և խոնավություն վերցնեն: Իսկ ճյուղերին նա հրամայեց ժլատություն չանել, իսկ ծաղիկներին՝ պտուղ դառնալ:Երբ ծաղկունքի ժամանակն անցավ, ծառը պարզվեց, որ մինչև գագաթը լի է հասունացող պտուղներով:Դեղձերը, լցվելով հյութով, օրեցօր ծանրանում էին, և ճյուղերն այլևս անկարող էին պահել նրանց:Եվ ահա մի օր էլ, ծառը տնքաց ծանրությունից, բունը ճրթոցով կոտրվեց, իսկ հասած դեղձերը ընկան գետնի վրա, որտեղ էլ մնացին փտելու, անվրդով պնդուկենու ոտքերի մոտ:
Հեղինակ՝ Լեոնարդո դա Վինչի
Հարցեր և առաջադրանքներ
1. Քո կարծիքով ո՞րն է այս առակի ասելիքը:
Իմ կարծիքով ասելիքը այն էր,որ պետք չէ ուրիշներին
2. Ներկայացրո՛ւ առակին բոնորոշ առանձնահատկությունները:
Առակը սովորեցնում էչնախանձել ուրիշին,չդատել,աչք չդնել դիմացինւ ունեցվացքին։
3. Ընդգծված բառերը բացատրի՛ր:
շռայլորեն-առատորեն, անխոհեմ-անհամեստ, ամուր-պինդ, ջանաս-ձգտես, կենարար-կյանք տվող, անվրդով-առանձ բարկանալու։
4. Փորձի՛ր տեքստին համապատասխան առած-ասացվածք գտնել:
Շատի հետևից վազողը քչին էլ չի հասնի։
Ինչ ցանես, այնել կհնձես։