Մասնակիցներ։ Լինա Բաբայան, Մարինե Կարապետյան, Հասմիկ Մելքոնյան
«Մարդը որպես արժեք» հասկացությունը նշանակում է, որ մարդու արժեքը չի կախվում նրանից, թե նա ինչ դեր ունի հասարակությունում կամ ինչ ռեսուրսներ ունի, այլ նրանից, որ նա մարդ է՝ արժանի հարգանքի և ազատության։ Այս գաղափարը ընդգծում է, որ յուրաքանչյուր մարդ ունի անհատականություն, արժանապատվություն և իրավունքներ, որոնք պետք է հարգվեն։ Դա հատկապես կարևոր է մարդու իրավունքների տեսանկյունից, որտեղ մարդու կյանքը և բարոյական արժեքները համարվում են առաջնային։ Մարդը պետք է ճանաչվի որպես անփոխարինելի և թանկագին էակ, ով ունի իր իրավունքը ապրելու արժանապատիվ կյանք։
Ամեն մարդ ունի իր հատուկ արժեքը՝ անկախ նրանից, թե ինչ կարգավիճակ ունի հասարակությունում կամ ինչով է զբաղվում։ Այս արժեքը գալիս է նրանից, որ մարդը պարզապես մարդ է՝ ինքնատիպ, անհատական և եզակի։ Ամեն մարդ ունի իր սեփական հատկանիշները՝ բնավորություն, հմտություններ, մտածողություն և զգացմունքներ։ Դրանք այն բաներն են, որոնք դարձնում են նրան յուրահատուկ ու անփոխարինելի։ Ոչ մի մարդ չի կարող լիովին նման լինել մյուսին։ Հետևաբար, յուրաքանչյուր մարդու կյանքը ու ապրած փորձը արժեքավոր են՝ միայն իրենց մարդկային լինելուն, առանց արտաքին չափանիշների։ Այսպիսով, մարդու ինքնատիպ արժեքը կայանում է նրանում, որ նա իրավունք ունի ապրելու հարգանքով ու արժանապատվությամբ, քանի որ ամեն մարդ միակ է այս աշխարհում։
Մարդու արժանապատվությունը , ամեն մարդ պետք է ապրի հարգանքով ու բարի վերաբերմունքով։ Սա այն է, որ ոչ ոք իրավունք չունի վիրավորելու կամ անարդար կերպով վերաբերվելու ուրիշին։ Մարդը ունի իր արժանապատվությունը պարզապես նրա համար, որ նա մարդ է, և նրա արժանապատվությունը չի կախվում նրանից, թե ինչ գործեր է արել կամ որտեղ է գտնվում։ Արժանապատվությունը ենթադրում է, որ ամեն մարդ իրավունք ունի ապրելու այնպես, որ իրեն հարգեն, իրեն չվիրավորեն կամ չնվաստացնեն։ Մարդու նկատմամբ վատ վերաբերմունք կամ չարություն անընդունելի է, քանի որ այն խախտում է նրա իրավունքները և արժանապատվությունը։ Արժանապատվությունը նաև նշանակում է, որ մարդը պետք է կարողանա իր կյանքը տնօրինել, ընտրել, թե ինչ է ուզում անել, ինչպե՞ս ապրել՝ առանց խոչընդոտների։ Մարդու արժեքը պետք է ընդունվի՝ անկախ նրանից, թե նա ինչպիսի կարգավիճակ ունի կամ ինչ սոցիալական պայմաններում է գտնվում։
Ամեն մարդ ունի իր արժեքը միայն այն պատճառով, որ նա մարդ է։ Մարդը, ով ապրում է դժվար պայմաններում կամ ով չունի շատ ռեսուրսներ, չի դառնում ավելի քիչ արժեքավոր, քան մի մարդ, ով ավելի հարուստ է կամ բարձր դիրքում է։ Այն, որ մարդը մարդ է, նրան տալիս է նույն իրավունքը՝ ապրելու արժանապատիվ կյանք և արժանանալու հարգանքի։ Մարդու արժեքը որոշվում է ոչ թե նրա էկոնոմիկայով, կրթությամբ կամ հասարակական դիրքով, այլ նրան որպես անձ՝ նրա զգացմունքներով, մտքերով, գործերով։ Այսինքն, բոլոր մարդիկ պետք է տեսնեն միմյանց արժեքը՝ անկախ նրանից, թե ինչ կարգավիճակ ունեն։ Մարդու իրավունքը ապրելու և հարգվելու չի կախվում նրանից, թե ինչ վիճակում է նա կամ որտեղ է գտնվում։





