Նեղվում եմ, խփում են կրծքիս,
Ես գոհ եմ, իրենք են դժգոհ,
Ներում եմ, նստում են գլխիս,
Ես գոհ եմ, իրենք են դժգոհ։
Առնում են ու ետ չեն տալիս,
Ես գոհ եմ, իրենք են դժգոհ։
Մեռնում եմ, երբ ուշ են գալիս,
Ես զոհ եմ, իրենք են դժգոհ։
- Մի քանի նախադասությամբ ներկայացրո՛ւ ստեղծագործության ասելիքը։
Ստեղծագործության ասելիքը այն է, որ մարդը, չնայած նեղություններին, վիրավորանքներին ու անարդար վերաբերմունքին, մնում է համբերատար ու ներողամիտ, սակայն շրջապատը՝ հակառակը, միշտ դժգոհ է։ Հեղինակը ընդգծում է ներողամտության, զոհաբերության ու համակերպման մեջ թաքնված ցավը և շրջապատի անարժանահատույց վերաբերմունքը։ - Ի՞նչն է նեղություն պատճառում հեղինակին։
Սահյանին նեղություն է պատճառում այն, որ մարդիկ իրեն վնասում են, չարաշահում նրա բարությունը, չեն գնահատում նրա ներողամտությունն ու զոհաբերությունը, և նույնիսկ նրա ցավի պահին ուշանում են, բայց այդ ամենից հետո էլ իրենք են դժգոհ։ - Ի՞նչը կարող է քեզ նեղացնել, անհանգստացնել։
Երբ իմ ազնիվ ու անկեղծ վերաբերմունքը չեն գնահատում, երբ անարդար են վերաբերվում, կամ երբ օգնում եմ, բայց փոխարենը անտեսում են կամ էլ դժգոհում են։







